De Troonrede

De troonrede, honderden hoedjes en mijn collega-Kamerleden en hun gasten op hun mooist: het is Prinsjesdag.
Ook al is het kabinet demissionair, deze dag blijft een feestelijke en mooie traditie.

De koning begon zijn verhaal krachtig. Hij stond stil bij de ravage die orkaan Irma aanrichtte op Saba, Sint-Eustatius, en Sint-Maarten.
Het is goed dat hij aangaf dat de slachtoffers er daar niet alleen voor staan.

Wat me verder opviel was de optimistische toon.
De boodschap was: het gaat beter met het land. We hebben een begrotingsoverschot en de economie groeit. Hoewel de koning erkende dat nog niet iedereen daar voldoende van profiteert, vergat het kabinet toe te geven dat dit het gevolg is van politieke keuzes.

Keuzes van een boekhoudkabinet. Want het begrotingstekort is dan wel teruggedrongen, het maatschappelijk tekort is dat zeker niet. Onder dit kabinet is de CO2-uitstoot gestegen, is het aantal kinderen dat in armoede opgroeit toegenomen en kunnen steeds minder mensen de doktersrekening betalen.
Er is dus werk aan de winkel.

Het begrotingsoverschot biedt kansen. Kansen om te investeren in duurzame energie. Kansen om onze welvaart eerlijker te verdelen. Kansen voor goede zorg die wél betaalbaar is voor iedereen. Dat is de opdracht voor het nieuwe kabinet. Dat zijn onze ambities. En jij kunt ons helpen die ambities dichterbij te brengen.

Groet!
Jesse