Amendement GroenLinks over handhaving van een artikel 41 is afgewezen

Het voorstel van het college voor de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) verordening gemeente Beverwijk 2020 was om art. 41 (tegemoetkoming meerkosten personen met een beperking of chronische problemen) helemaal te laten vervallen.
Dat voorstel is nu aangenomen.

Het amendement (wijzigingsvoorstel) dat GroenLinks, samen de fracties Vrij! en Samen Beverwijk, om art. 41 te behouden, is afgewezen.

Het college heeft aangegeven dat art. 41 overbodig is omdat ze het onderwerp willen meenemen bij het nieuwe minimabeleid.
Het klopt dat ergens begin 2020 het minimabeleid opnieuw wordt besproken en vastgesteld.

Als coalitiepartij kijkt GroenLinks met vertrouwen uit naar de bespreking van het minimabeleid. Maar het is onverstandig volgens GroenLinks om vooruitlopend op het mogelijke nieuwe minimabeleid nu al per 01-01-2020 het stukje minimabeleid (art. 41) in de Wmo te laten vervallen.

 

Chronische zieken en gehandicapten hebben soms te maken met extra uitgaven (in jargon: aannemelijke meerkosten). Denk aan dieetkosten, medicijnen die niet vergoed worden, was en kledingkosten, vervoerskosten, etc.
In het verleden bestonden er meerdere regelingen bedoeld om mensen met chronische aandoeningen of beperkingen financieel te kunnen ondersteunen. Dat gaat dan met name om ondersteuning voor mensen met een laag inkomen.

In 2014 werd besloten om enkele landelijke regelingen af te schaffen. Die afschaffing was een onderdeel van de decentralisaties in het sociale domein (Jeugdzorg, Wmo en Participatiewet).
De Wmo wet werd uitgebreid met een nieuw artikel dat gemeenten in staat stelde om financiële ondersteuning te bieden aan de bewuste doelgroep.

In de Beverwijkse Wmo verordening is daarna een artikel opgenomen. In het artikel staat dat het college een tegemoetkoming kan verstrekken aan personen die een inkomen hebben dat lager of gelijk is dan 120% van het sociaal minimum.
Dat is ruimer dan de 110% die gehanteerd wordt bij het minimabeleid.
Dat is ook precies de bedoeling van de uitbreiding van de Wmo. Het biedt gemeenten de mogelijkheid om ruimere grenzen te hanteren dan bij het minimabeleid.

Het college heeft nu aangegeven, voor wat betreft het eigen risico bij de ziektenkosten, er een collectieve ziekenkostenverzekering is waar mensen met een laag inkomen gebruik van kunnen maken. Inclusief gemeentelijk bijdrage. Dat is natuurlijk waar, maar biedt geen soelaas voor al die andere meerkosten waar individuele inwoners mee te maken kunnen hebben.

Vanzelfsprekend zullen we als GroenLinks bij de bespreking van het nieuwe minimabeleid alert blijven op de mogelijkheden om aan personen met een beperking of chronische psychische of psychosociale problemen, die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, een tegemoetkoming te kunnen verstrekken.